Nie trudno zauważyć, że moda na Maroko staje się coraz silniejsza. W biurach podróży coraz więcej ofert wyjazdów do tego egzotycznego kraju, który jest Perłą Maghrebu i Bramą Wjazdową do Afryki.

Na mojej twarzy szybko pojawił się uśmiech... Wróciły wszystkie wspomnienia... Gdy zobaczyłam w "Zwierciadle" małą sesję fotograficzną z Marrakechu i z As - Sawiry.

Już nie pierwszy raz otwieram gazetę i trafiam w samo serce Maroka. Cieszę się, że po powrocie z Maroka jest mi dane spotykać się to tu, to tam z miejscami, które już na zawsze pozostaną w mojej pamięci, jako ukochane i owiane tajemnicą zakątki u Dżina. Wystarczy parę słów, krótki opis mediny, słowo - muezin i gorąca, czerwona ziemia.

Dwa artykuły, które ukazały się w ostatnich numerach "Zwierciadła", są właśnie takim małym zapisem. Parę trafnych słów... Nic więcej nie trzeba. Kto tam był i spędził choć jedną noc w bajkowym riadzie, szybko zatęskni za zielonymi ogrodami, sadzawkami i płatkami róż... NIe raz zamykam oczy i wydaję mi się, że stoję na patio w riadzie bez dachu, widzę gwiazdy i słyszę, jak z daleka dobiegają dźwięki, których nigdy wcześniej nie znałam.

Przybyła. Zapach miasta drażnił niemal tak samo jak tłoczący się wokół tłum. Bębny wybijały nerwowy rytm starej dzielnicy arabskiego miasta

Wąskie niekończące się uliczki prowadziły do Dar Amane – Domu Wody. Zapukała kołatką. Za jej plecami przemknął bezgłośnie wychudzony kot. Weszła na zacieniony dziedziniec. Wokół misy z wodą, w której pływały płatki kwiatów w delikatnych beżach i bladych różach – kolorach jej letnich sukienek – zobaczyła egzotyczne rośliny zamknięte w czterech kwadratach. Taki ogród to dla muzułmanów symbol rajskich ogrodów płynących mlekiem, winem, miodem i wodą, do których trafiają wybrani. Dawniej było tu dużo mniej domów – Marrakesz był nazywany miastem ogrodem. Zmęczona rytmem udała się na tarasy okalające atrium, do miejsca przeznaczonego dla kobiet. Uwolniła stopy, poczuła przyjemne muśnięcie zimnej kamiennej podłogi. Dom był „wrażliwy”, jak mawiał jej przyjaciel architekt.

Zbudowany z kamienia i ziemi, gdy było trzeba, chłodził, innym razem oddawał ciepło. Założyła najdelikatniejszą ze swoich jedwabnych sukienek. Gotowa na spotkanie miasta pełnego dobrych i złych duchów, białej i czarnej magii; miasta Berberów – muzułmanów o pogańskich tradycjach. Na dachu domu oswajała Marrakesz uwiedziona śpiewem muezinów.

W drogę wyruszyła o zachodzie słońca. Niepewna celu zapakowała kilka par wygodnych szortów w różnych odcieniach brązu, turkusowe bluzki z jedwabiu i bawełny oraz buty na wysokich drewnianych koturnach - niepraktyczne, ale kobiece... Wszystko to bez trudu zmieściła w torbie z Marrakeszu. Pamięta, jak przyciągnęła jej wzrok na placu Dżemaa el-Fna i jak w tym momencie włożono jej w rękę wróżbę z tajemniczym arabskim tekstem. Tłum uniósł ją w stronę stoiska. Po chwili dumnie trzymała żółtą torbę - obietnicę niezwykłej podróży. Młody Arab z powagą przetłumaczył tekst wróżby: "Wyruszysz w stronę słońca...". Rankiem znalazła się w osadzie Berberów, do której doprowadził ją napotkany na drodze kameleon. Mieszkał tutaj. Namioty były przesiąknięte kurzem. Upał nasilał się z każdą godziną. Patrzyła na plamki słońca sączące się przez dach namiotu...

Berberowie podarowali jej osła i wskazali kierunek. Podróż trwała 10 dni. I tak stanęła przed murami As-Sawiry dawniej nazywanej Mogadorem.

Setki krzyczących ptaków krążyły nad koszami ogromnych, skrzących się w słońcu ryb o głowach węży. Rybacy byli przesiąknięci zapachem oceanu; ich żony przeglądały połów. Miasto nie przystawało do naszych czasów. Czarodziej w czarnym kapturze pozdrowił ją lekkim ruchem dłoni. Usiadł tuż za nią oparty o mur. Czuła intensywność jego spojrzenia. Obok przeszedł człowiek ubrany w kilka warstw łachmanów, do których przyczepione były dziesiątki kluczy. Czarodziej ciągle siedział nieruchomo wsparty na lasce z surowego drewna i patrzył w przestrzeń oceanu, w którym rybacy "złowili" właśnie wielkie zachodzące słońce. Pomyślała: oto cel mojej podróży. Nie mam już czego szukać. Czyżby? - zapytał czarodziej...

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.
Prosze zaloguj się i dodaj komenytarz.