Portret w fotografii to, jak dla mnie najbardziej interesujący temat. Dobry portret nie jest tylko wizerunkiem osoby, ani jej odbiciem na kliszy fotograficznej. Dobry portret opowiada pewną historię.

Twarz daje mi wiele możliwości fotografowania, tematów i emocji, które tak naprawdę zawsze jej towarzyszą. Właśnie to jest największą potęgą portretu.

Dla mnie fotografowanie osób jest odkrywaniem tajemnicy, emocji tkwiących w twarzach, umysłach i sercach. To zatrzymanie tego wyjątkowego momentu, kiedy dostrzega się różne nastroje w jednej chwili. Ten błysk w oku, który podpowiada, aby nacisnąć spust migawki. I właśnie wtedy wiem, że to będzie dobre zdjęcie.

Efekt, który zobaczymy na odbitce jest udziałem zarówno modelki, jak i fotografa. To bardzo interesująca współpraca. Modelka przyjmując pewną pozę mimochodem lub rozmyślnie pokazuj swój nastrój, naturę, emocje, ale to ja za obiektywem wybieram z tej „prezentacji” najlepszą chwilę.

Poszukiwanie właściwej osoby, dzięki której fotografia nie jest „zwykłym” zdjęciem do albumu to trudne zadanie. Myślę, że celem fotografa portrecisty, który chce robić dobre zdjęcia jest wydobycie tych jawnych i ukrytych cech i nastrojów. Czasem zdarza się, że nawet modelka nie jest świadoma. Oczywiście osoba z natury wesoła zawsze przeniesie tą swoją radość na każde zdjęcie. Jednakże nie oznacza to, że melancholijne, czy wręcz smutne ujęcie z taką osobą będzie niemożliwe. Dobry portret pokaże smutek chwili i radosną naturę w tle. To portret psychologiczny, który zmusza do zastanowienia i refleksji i nie jest tylko kolejnym z tysięcy innych fotografii.

Moją pasją jest opowiadanie o ludziach przez ich samych. W takim małym ułamku sekundy, kiedy wydawałoby się, że nic nie może się wydarzyć.

Czasem oglądam stare fotografie osób, których nie znałem i z dobrego zdjęcia po chwili, po bliższym przyjrzeniu się i zastanowieniu – mogę mniej lub bardziej dokładnie powiedzieć, co to za osoba i jak w danej chwili się czuła. Mówi się, że fotografia to zatrzymana historia – na dobrym zdjęciu jest ona długa i ciekawa. Przykładowo - każdy z nas oglądał różne portrety, ale mamy, takie ulubione, które w magiczny sposób trafiają do nas. Poza twarzą, oczami, ustami – są pełne słów, które powstają tylko w naszej głowie. Portret to emocje i nastroje, które od pierwszego fotogramu, towarzyszą dobrej fotografii.

Twarze ludzi są takie różne. Zdarza się, że jedna połowa jest smutna, a druga wesoła na jednym zdjęciu. Ale to oczy są elementem, który najbardziej przyciąga uwagę i to w nich i za ich pomocą, tak dużo może przekazać fotograf. Niejednokrotnie nie da się „wygonić” smutku tkwiącego oczach najpiękniejszym uśmiechem, ponieważ to oczy są zwierciadłem duszy. I to właśnie jest cała prawda o dobrym portrecie. Zdjęcie poprawne warsztatowo – dobrze naświetlone i skadrowane nie daje gwarancji sukcesu. Oczywiście to też jest ważne i nie można się bez techniki i wiedzy obejść. Według mnie, najważniejszą sprawą jest więź pomiędzy modelką a fotografem. To, dlatego niejednokrotnie czytamy o tym, że znani mistrzowie fotografii mają swoje ulubione osoby, których fotografowanie daje światu najwspanialsze ujęcia. Bo właśnie między takimi osobami istnieje pełne zrozumienie i wyczucie najlepszej chwili otwarcia migawki. Kiedy modelka chce coś przekazać, a fotograf dokładnie to uchwyci – mamy pewność, że powstanie dobry portret. Ostatnie i chyba najpiękniejsze poszukiwanie ma miejsce, kiedy przeglądam wszystkie odbitki z sesji, aby znaleźć to jedno, które mnie zadziwi. Ujęcie, którego zwykle nie pamiętam – bo chwila jego powstania jakoś umknęła, a palec jakby sam nacisnął spust migawki. To właśnie w tym ułamku sekundy modelka pokazała ogromny ładunek emocji. Takie są moje zdjęcia. Na każdym dobrym i intrygującym portrecie można odnaleźć zaklętą chwilę, migawkę czasu pełną człowieka z jego historią.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.
Prosze zaloguj się i dodaj komenytarz.