Lekcja pierwsza

Kliknij, aby powiększyć

Na sali trwa rozgrzewka. Dziewczyny rozciągają biodra, potem kręgosłup. W uszach wibruje arabskie disco, powtarza się słowo habibi, czyli kochanie. Ania tłumaczy, że ciało podzielone jest na część od pępka w górę i od pępka w dół. Przy podstawowym ruchu w górę nic się nie rusza. W dół - rusza się wszystko. "Odrzucamy kompleksy - przekrzykuje muzykę. - Odsłaniamy brzuchy i patrzymy się na swoje odbicie w lustrze. Większe biodro jest lepsze! Jeśli masz za wąskie, przepasz się welonem - ruch widać wtedy na kilometr. Nie odchudzamy się, cokolwiek musi się trząść!". Dziewczyny jeszcze nieśmiało, ale już próbują poruszać biodrami. Niektóre mają je całkiem spore. Inne - nic. Aby nauczyć się wyczuwania rytmu, Ania zmienia muzykę na bardziej etniczną, miarową, w której przeważają dźwięki bębnów: "Włączamy atmosferę pustyni - mówi - każdy ruch to uderzenie bębna. Teraz nauczę was węża, czyli fali, albo jeśli ktoś woli - wielbłądka".

Lekcja druga

Ta sama sala, ale inna grupa i instruktorka. Zajęcia prowadzi Joanna Andrzejewska, studentka kulturoznawstwa, tańczy belly dance cztery lata. Zajęcia trwają już od pół roku. Widać różnicę - dziewczyny opanowały charakterystyczny ruch biodra - shimmy - lub - jak nazywają inni - galaretkę albo wibrowanie. Większą wagę przywiązują też do błyskotek. Po rozgrzewce zakładają pasy obszyte malutkimi monetami układającymi się w trójkąt na pupie. Kiedy Asia rusza biodrami, medaliki mało nie odpadną, u innych pobrzękują bardzo leniwie. Kiedy w ruch idą chusty, na sali podnosi się wiatr. Taniec przypomina trochę walkę matadora i układ gimnastyczny z szarfą. Chusta powinna tańczyć wokół tancerki. Niektórym jeszcze przeszkadza i zatrzymuje się na głowie.

Podczas zajęć dzwoni komórka Marty. Jest stomatologiem. Musi wracać do kliniki. Przebierając się, opowiada mi o sobie. "Nie lubię fitnessu, joga jest dla mnie za wolna, pozostaje więc taniec. Próbowałam irlandzkiego, ale za dużo w nim skakania, flamenco też nie wychodziło, więc siostra podpowiedziała, żebym spróbowała tańca brzucha. Ten klimat poczułam od razu, choć uważam, że Polki są beznadziejnie sztywne. Na razie więcej jest jeszcze dla mnie wysiłku niż przyjemności, cały czas muszę uważać, by nie zgubić rytmu i nadążyć za instruktorką, ale efekty już widzę - mniej boli mnie kręgosłup. I wszyscy mi mówią, że jestem zgrabniejsza!". Asia, instruktorka, zaczynała naukę z mamą: "Od razu przestałam się garbić - wspomina - wzmocniły mi się wszystkie mięśnie. Tańczę minimum półtorej godziny dziennie. Występuję na imprezach firmowych, a w każdy piątek w libańskiej restauracji Le Cedre na warszawskiej Pradze. Zakładam wtedy wyszywany cekinami i koralikami stanik, który waży kilogram, i trzykilogramowy tak samo piękny pas".

Silne więzy

Podczas zajęć nawiązują się przyjaźnie. Dziewczyny wspólnie szyją spódnice, przegrywają sobie płyty z muzyką, a po zajęciach intensywnie e-mailują. Na forum internetowym "Gazety" poświęconym tańcowi brzucha podsyłają sobie linki do filmów DVD i udzielają porad: jak zdobyć wykrój pasa, jak tańczyć z mieczem na głowie tak, aby nie połamać włosów, jak zmiękczyć brzuch, by był jak galaretka. Organizują festiwale tańca brzucha. Po kwietniowym festiwalu w Katowicach jedna z internautek napisała zachwycona: "Nie wiem, jakim cudem udało się instruktorkom i organizatorom wykrzesać z kobiet, które normalnie przecież studiują, pracują, obierają ziemniaki i piorą ręczniki, TYYYYLE zaangażowania".

Na forum dzielą się swoimi problemami i obawami. Jola napisała na forum: "Jestem stara - mam 33 lata i ważę 85 kg. Bardzo bym chciała nauczyć się tańca brzucha, ale wstydzę się i boję. Czy jest sens szukać jakiegoś kursu, czy dać sobie spokój?". W odpowiedzi posypały się zachęcające listy: "Koniecznie spróbuj! Po jakimś czasie nie będziesz chciała być chudsza, bo okaże się, że to właśnie ty "masz czym tańczyć", sama zakochasz się w swoich osiemdziesięciu pięciu. Ja tak miałam i mam. Samira". To chyba jedyna aktywność sportowa i taniec, gdzie preferowane są kobiety z tłuszczykiem. Chudzielce mają trudniej. Pisze o tym Edyta, która jest za szczupła, dlatego nie wychodzą jej wibracje biodrem: "Mam płaski brzuch i silne mięśnie - nic mi nie wibruje! Ja po prostu trzęsę biodrami, ale bardziej wibrują mi kolana i pośladki. Moja nauczycielka mówi, że czuje to raczej w piętach. Ja tego kompletnie nie rozumiem". Saida odpowiada jej, że przy dobrze wyrobionych mięśniach (a w tańcu to baza) będzie w stanie uzyskać upragnione wibracje, pod warunkiem że mięśnie będą miękkie. "Sama jestem raczej szczupła, więc dobrze rozumiem twój problem. Ale głowa do góry - oprócz techniki i ćwiczeń są jeszcze dwa rozwiązania - urodzenie dziecka albo bezkarne objadanie się wszystkim, co zabronione...". Taniec brzucha to prosta droga, by pokochać swoje ciało, zaprzyjaźnić się ze swoją kobiecością. Na rozgrzewkę polecamy filmy z Bollywood.

Dla przyszłych mam i żon

Instruktorka belly dance Kinga Makowiecka prowadzi specjalne zajęcia dla kobiet w ciąży. Przekonuje uczestniczki, że piękno, wdzięk i zalotność nie zależą od wagi i rozmiarów, uczy je podejścia: "Zobacz, jaka jestem piękna". Przy okazji zwiększa się świadomość ciała, bo tancerka wsłuchuje się w siebie. Taki kontakt z własnym ciałem i rozumienie go bardzo pomagają w ciąży i podczas porodu. "Wiele ruchów pokrywa się z ćwiczeniami w szkole rodzenia - dzięki nim miednica rozluźnia się i uelastycznia" - mówi Kinga Makowiecka.

Bardzo się cieszę, że o belly dance już coś można usłyszeć, poczytać i dowiedzieć się. To dobrze, że są w większych, a nawet mniejszych miastach, warsztaty taneczne. Przecież to tak bogaty i piękny, a zarazem najstarszy taniec świata. Dla mnie od ponad 2 lat nie ma już innego tańca. Nie wyobrażam sobie pójść na dyskotekę i tańczyć do współczesnej muzyki disco. Hmm, to ciekawe, jak bardzo ten taniec może odmienić, a nawet zaczarować człowieka. Cały czas się go uczę, bo nie jest to taniec łatwy. Wybieram miejsca, gdzie właśnie przy muzyce orientalnej, arabskiej można się cudownie pobawić. Mogę całymi godzinami patrzeć na profesjonalne tancerki.

Kliknij, aby powiększyć

Mam nadzieję, że w naszym kraju będzie coraz więcej miejsc, w których będzie można obejrzeć profesjonalny taniec brzucha. Marzą mi się wielkie orientalne restauracje z przecudownym przepychem orientu, gdzie w godzinach wieczornych do aromatycznych kolacji całymi godzinami wirują, w tym zmysłowym tańcu, piękne tancerki. Ciągle takich miejsc jest mało, zdecydowanie za mało... Nawet w pismach kobiecych dopiero się o tym pisze. Ta moda dopiero się zaczyna.

Wstawiamy na Decostyl Journal ten artykuł, aby wszyscy, którzy nie mieli okazji w wakacyjnym miesiącu go przeczytać, mogli się z nim zapoznać w wolnej chwili.

A w Krakowie dla miłośników orientu polecam Shisha Club, Mały Rynek 2. W piątek i w sobotę, późnym wieczorem można obejrzeć wspaniły i przepięknie wykonany taniec orientalny, nie tylko w damskim wykonaniu! Oprócz tego dla zwolenników aromatycznej arabskiej kuchni polecam m.in. przepyszne kiełbaski Marguez z baraniny, podawane z ostrą harrisą oraz pełen aromatu i pachnący słoneczną Tunezją Brick.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.
Prosze zaloguj się i dodaj komenytarz.